"SAYGININ SESSİZ HALİ"
Söz verip tutmamak unutkanlık değil, duruştur.
İnsan verdiği söz kadar güveniliirdir.
Nerede nasıl davranacağını bilmek, kendini bilmekle başlar.
Yüksek ses, gereksiz laf, taşan ego…
Hiçbiri güç değildir.
Her yer sahne değildir.
Her ortamın bir dili, her mekânın bir duruşu vardır.
Şıklık, dikkat çekmek değil uyum sağlamaktır.
Görgü kısıtlamaz, yüceltir.
Ne zaman susacağını bilen insan,
en net cümleyi kurar.
Ve en önemlisi…
Görgüsü olan insan kendini anlatmaz.
Zaten belli eder.
Sevtap Kürkçüoğlu
***